Conjugation of بقى
to stay, remain, persist, survive Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَقْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَقَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَقَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَقَى |
| نَحْنُ | بَقَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَقَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَقَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْقِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقِي |
| هُوَ / هِيَ | يَبْقِي |
| نَحْنُ | نَبْقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْقِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْقِيَ |
| نَحْنُ | نَبْقِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْقِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقِ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْقِ |
| نَحْنُ | نَبْقِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْقِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَقَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَقَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَقَتْ |
| نَحْنُ | بَقَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَقَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَقَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْقِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبْقِي |
| نَحْنُ | نَبْقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْقِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْقِيَ |
| نَحْنُ | نَبْقِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْقِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْقِ |
| نَحْنُ | نَبْقِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْقِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْقِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْقِينَ |