Conjugation of بكر
to early or prematurely Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بُكُور |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَكَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَكَرَ |
| نَحْنُ | بَكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَكَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَكَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْكُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْكُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْكُرُ |
| نَحْنُ | نَبْكُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْكُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْكُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْكُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْكُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْكُرَ |
| نَحْنُ | نَبْكُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْكُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْكُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْكُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْكُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْكُرْ |
| نَحْنُ | نَبْكُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْكُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْكُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُبْكُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْكُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَكَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَكَرَتْ |
| نَحْنُ | بَكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَكَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَكَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْكُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْكُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبْكُرُ |
| نَحْنُ | نَبْكُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْكُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْكُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْكُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْكُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْكُرَ |
| نَحْنُ | نَبْكُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْكُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْكُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْكُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْكُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْكُرْ |
| نَحْنُ | نَبْكُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْكُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْكُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُبْكُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْكُرْنَ |