مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنَاءَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنَاءَ |
| نَحْنُ | أَنَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنَائُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنِيءُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيءُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنِيءُ |
| نَحْنُ | نُنِيءُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِيئُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِيئُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنِيءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيءَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنِيءَ |
| نَحْنُ | نُنِيءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِيئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِيئُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِئْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنِئْ |
| نَحْنُ | نُنِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِيئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِيئُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنِيئُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنَاءَتْ |
| نَحْنُ | أَنَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنِيءُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنِيءُ |
| نَحْنُ | نُنِيءُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنِيءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنِيءَ |
| نَحْنُ | نُنِيءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنِئْ |
| نَحْنُ | نُنِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِئْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنِيئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنِئْنَ |