مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْئِيَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْأَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْأَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْآدَ |
| نَحْنُ | اِنْأَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْأَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْآدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْآدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْآدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْآدُ |
| نَحْنُ | نَنْآدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْآدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْآدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْآدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْآدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْآدَ |
| نَحْنُ | نَنْآدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْآدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْآدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْأَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْأَدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْأَدْ |
| نَحْنُ | نَنْأَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْآدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْآدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْأَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْآدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْأَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْأَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْآدَتْ |
| نَحْنُ | اِنْأَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْأَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْأَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْآدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْآدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْآدُ |
| نَحْنُ | نَنْآدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْأَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْأَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْآدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْآدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْآدَ |
| نَحْنُ | نَنْآدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْأَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْأَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْأَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْآدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْأَدْ |
| نَحْنُ | نَنْأَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْأَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْأَدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْآدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْأَدْنَ |