مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنَاخَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنَخْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنَاخَ |
| نَحْنُ | أَنَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنَخْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنَاخُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنِيخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيخُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنِيخُ |
| نَحْنُ | نُنِيخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِيخُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِيخُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنِيخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيخَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنِيخَ |
| نَحْنُ | نُنِيخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِيخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِيخُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِخْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنِخْ |
| نَحْنُ | نُنِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِيخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِيخُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنِيخُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنَخْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنَاخَتْ |
| نَحْنُ | أَنَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنَخْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنِيخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيخِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنِيخُ |
| نَحْنُ | نُنِيخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنِيخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيخِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنِيخَ |
| نَحْنُ | نُنِيخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيخِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنِخْ |
| نَحْنُ | نُنِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِخْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنِيخِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنِخْنَ |