古英語的释义 | Babel Free

名词 CEFR C2

ku²¹⁴⁻²¹ iŋ⁵⁵ y²¹⁴⁻²¹⁽⁴⁾

释义

一種已經滅亡的西日耳曼語支古語，也稱盎格魯-薩克遜語，為西元449年至1066年英格蘭和蘇格蘭東南部所說的語言。繼承古英語地位的語言是中古英語。

العربية إِنْجْلِيزِيَّة عَتِيقَة

Català anglès antic

Čeština stará angličtina stará angličtina staroangličtina

Dansk oldengelsk oldengelsk

Deutsch Altenglisch altenglisch altenglische Sprache angelsächsisch angelsächsisch angelsächsische Sprache

Ελληνικά αγγλοσαξονικά

English Old English

Español anglosajón anglosajón idioma anglosajón inglés antiguo

Suomi muinaisenglanti

Français anglo-saxon anglo-saxon vieil anglais

Gaeilge Sean-Bhéarla

Հայերեն անգլոսաքսոներեն անգլոսաքսոներեն անգլոսաքսոներեն հին անգլերեն հին անգլերեն հին անգլերեն

Íslenska fornenska

Italiano anglosassone anglosassone inglese antico

日本語古期英語古英語

ქართული ძველი ინგლისური

한국어 고대영어 고영어

Македонски староанглиски

Nederlands Angelsaksisch Angelsaksisch Oudengels Oudengels

Polski anglosaski staroangielski staroangielski

Português anglo-saxão anglo-saxónico inglês antigo

Română engleză veche

Русский древнеанглийский древнеанглийский древнеангли́йский язы́к древнеанглийский язык

Svenska fornengelska

Türkçe Eski İngilizce

Українська давньоанглійський

精通
该词属于CEFR C2词汇——精通水平。

See all C2 中文 words →

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free