Conjugation of förtvivla
to despair, to lose hope Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förtvivla |
Presens
| jag | förtvivlar |
| du | förtvivlar |
| han / hon / den / det | förtvivlar |
| vi | förtvivlar |
| ni | förtvivlar |
| de | förtvivlar |
Preteritum
| jag | förtvivlade |
| du | förtvivlade |
| han / hon / den / det | förtvivlade |
| vi | förtvivlade |
| ni | förtvivlade |
| de | förtvivlade |
Supinum
| jag | förtvivlat |
| du | förtvivlat |
| han / hon / den / det | förtvivlat |
| vi | förtvivlat |
| ni | förtvivlat |
| de | förtvivlat |
Imperativ
| — | förtvivla |