Conjugation of förtydliga
to clarify, to explain, to reiterate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förtydliga |
Presens
| jag | förtydligar |
| du | förtydligar |
| han / hon / den / det | förtydligar |
| vi | förtydligar |
| ni | förtydligar |
| de | förtydligar |
Preteritum
| jag | förtydligade |
| du | förtydligade |
| han / hon / den / det | förtydligade |
| vi | förtydligade |
| ni | förtydligade |
| de | förtydligade |
Supinum
| jag | förtydligat |
| du | förtydligat |
| han / hon / den / det | förtydligat |
| vi | förtydligat |
| ni | förtydligat |
| de | förtydligat |
Imperativ
| — | förtydliga |
Passiv
Infinitiv
| — | förtydligas |
Presens
| jag | förtydligas |
| du | förtydligas |
| han / hon / den / det | förtydligas |
| vi | förtydligas |
| ni | förtydligas |
| de | förtydligas |
Preteritum
| jag | förtydligades |
| du | förtydligades |
| han / hon / den / det | förtydligades |
| vi | förtydligades |
| ni | förtydligades |
| de | förtydligades |
Supinum
| jag | förtydligats |
| du | förtydligats |
| han / hon / den / det | förtydligats |
| vi | förtydligats |
| ni | förtydligats |
| de | förtydligats |