Conjugation of obicni
to learn, to get accustomed Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | obicnesc |
| tu | obicnești |
| el / ea | obicnește |
| noi | obicnim |
| voi | obicniți |
| ei / ele | obicnesc |
Imperfect
| eu | obicneam |
| tu | obicneai |
| el / ea | obicnea |
| noi | obicneam |
| voi | obicneați |
| ei / ele | obicneau |
Perfectul simplu
| eu | obicnii |
| tu | obicniși |
| el / ea | obicni |
| noi | obicnirăm |
| voi | obicnirăți |
| ei / ele | obicniră |
Mai mult ca perfectul
| eu | obicnisem |
| tu | obicniseși |
| el / ea | obicnise |
| noi | obicniserăm |
| voi | obicniserăți |
| ei / ele | obicniseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să obicnesc |
| tu | să obicnești |
| el / ea | să obicnească |
| noi | să obicnim |
| voi | să obicniți |
| ei / ele | să obicnească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | obicnește |
| voi | obicniți |
Negativ
| tu | nu nu obicni |
| voi | nu nu obicniți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a obicni |
Gerunziu
| — | obicnind |
Participiu
| — | obicnit |