Conjugation of ispiti
to tempt Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | ispitesc |
| tu | ispitești |
| el / ea | ispitește |
| noi | ispitim |
| voi | ispitiți |
| ei / ele | ispitesc |
Imperfect
| eu | ispiteam |
| tu | ispiteai |
| el / ea | ispitea |
| noi | ispiteam |
| voi | ispiteați |
| ei / ele | ispiteau |
Perfectul simplu
| eu | ispitii |
| tu | ispitiși |
| el / ea | ispiti |
| noi | ispitirăm |
| voi | ispitirăți |
| ei / ele | ispitiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | ispitisem |
| tu | ispitiseși |
| el / ea | ispitise |
| noi | ispitiserăm |
| voi | ispitiserăți |
| ei / ele | ispitiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să ispitesc |
| tu | să ispitești |
| el / ea | să ispitească |
| noi | să ispitim |
| voi | să ispitiți |
| ei / ele | să ispitească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | ispitește |
| voi | ispitiți |
Negativ
| tu | nu nu ispiti |
| voi | nu nu ispitiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a ispiti |
Gerunziu
| — | ispitind |
Participiu
| — | ispitit |