Conjugation of istorisi
to tell a story Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | istorisesc |
| tu | istorisești |
| el / ea | istorisește |
| noi | istorisim |
| voi | istorisiți |
| ei / ele | istorisesc |
Imperfect
| eu | istoriseam |
| tu | istoriseai |
| el / ea | istorisea |
| noi | istoriseam |
| voi | istoriseați |
| ei / ele | istoriseau |
Perfectul simplu
| eu | istorisii |
| tu | istorisiși |
| el / ea | istorisi |
| noi | istorisirăm |
| voi | istorisirăți |
| ei / ele | istorisiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | istorisisem |
| tu | istorisiseși |
| el / ea | istorisise |
| noi | istorisiserăm |
| voi | istorisiserăți |
| ei / ele | istorisiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să istorisesc |
| tu | să istorisești |
| el / ea | să istorisească |
| noi | să istorisim |
| voi | să istorisiți |
| ei / ele | să istorisească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | istorisește |
| voi | istorisiți |
Negativ
| tu | nu nu istorisi |
| voi | nu nu istorisiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a istorisi |
Gerunziu
| — | istorisind |
Participiu
| — | istorisit |