Conjugation of invoca
to invoke Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | invoc |
| tu | invoci |
| el / ea | invocă |
| noi | invocăm |
| voi | invocați |
| ei / ele | invocă |
Imperfect
| eu | invocam |
| tu | invocai |
| el / ea | invoca |
| noi | invocam |
| voi | invocați |
| ei / ele | invocau |
Perfectul simplu
| eu | invocai |
| tu | invocași |
| el / ea | invocă |
| noi | invocarăm |
| voi | invocarăți |
| ei / ele | invocară |
Mai mult ca perfectul
| eu | invocasem |
| tu | invocaseși |
| el / ea | invocase |
| noi | invocaserăm |
| voi | invocaserăți |
| ei / ele | invocaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să invoc |
| tu | să invoci |
| el / ea | să invoce |
| noi | să invocăm |
| voi | să invocați |
| ei / ele | să invoce |
Imperativ
Afirmativ
| tu | invocă |
| voi | invocați |
Negativ
| tu | nu nu invoca |
| voi | nu nu invocați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a invoca |
Gerunziu
| — | invocând |
Participiu
| — | invocat |