Conjugation of indispune
to indispose Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | indispun |
| tu | indispui |
| el / ea | indispune |
| noi | indispunem |
| voi | indispuneți |
| ei / ele | indispun |
Imperfect
| eu | indispuneam |
| tu | indispuneai |
| el / ea | indispunea |
| noi | indispuneam |
| voi | indispuneați |
| ei / ele | indispuneau |
Perfectul simplu
| eu | indispusei |
| tu | indispuseși |
| el / ea | indispuse |
| noi | indispuserăm |
| voi | indispuserăți |
| ei / ele | indispuseră |
Mai mult ca perfectul
| eu | indispusesem |
| tu | indispuseseși |
| el / ea | indispusese |
| noi | indispuseserăm |
| voi | indispuseserăți |
| ei / ele | indispuseseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să indispun |
| tu | să indispui |
| el / ea | să indispună |
| noi | să indispunem |
| voi | să indispuneți |
| ei / ele | să indispună |
Imperativ
Afirmativ
| tu | indispune |
| voi | indispuneți |
Negativ
| tu | nu nu indispune |
| voi | nu nu indispuneți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a indispune |
Gerunziu
| — | indispunând |
Participiu
| — | indispus |