Conjugation of efectua
to carry out, to fulfill Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | efectuez |
| tu | efectuezi |
| el / ea | efectuează |
| noi | efectuăm |
| voi | efectuați |
| ei / ele | efectuează |
Imperfect
| eu | efectuam |
| tu | efectuai |
| el / ea | efectua |
| noi | efectuam |
| voi | efectuați |
| ei / ele | efectuau |
Perfectul simplu
| eu | efectuai |
| tu | efectuași |
| el / ea | efectuă |
| noi | efectuarăm |
| voi | efectuarăți |
| ei / ele | efectuară |
Mai mult ca perfectul
| eu | efectuasem |
| tu | efectuaseși |
| el / ea | efectuase |
| noi | efectuaserăm |
| voi | efectuaserăți |
| ei / ele | efectuaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să efectuez |
| tu | să efectuezi |
| el / ea | să efectueze |
| noi | să efectuăm |
| voi | să efectuați |
| ei / ele | să efectueze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | efectuează |
| voi | efectuați |
Negativ
| tu | nu nu efectua |
| voi | nu nu efectuați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a efectua |
Gerunziu
| — | efectuând |
Participiu
| — | efectuat |