Conjugation of efemeia
to feminize Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | efemeiez |
| tu | efemeiezi |
| el / ea | efemeiază |
| noi | efemeiem |
| voi | efemeiați |
| ei / ele | efemeiază |
Imperfect
| eu | efemeiam |
| tu | efemeiai |
| el / ea | efemeia |
| noi | efemeiam |
| voi | efemeiați |
| ei / ele | efemeiau |
Perfectul simplu
| eu | efemeiai |
| tu | efemeiași |
| el / ea | efemeie |
| noi | efemeiarăm |
| voi | efemeiarăți |
| ei / ele | efemeiară |
Mai mult ca perfectul
| eu | efemeiasem |
| tu | efemeiaseși |
| el / ea | efemeiase |
| noi | efemeiaserăm |
| voi | efemeiaserăți |
| ei / ele | efemeiaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să efemeiez |
| tu | să efemeiezi |
| el / ea | să efemeieze |
| noi | să efemeiem |
| voi | să efemeiați |
| ei / ele | să efemeieze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | efemeiază |
| voi | efemeiați |
Negativ
| tu | nu nu efemeia |
| voi | nu nu efemeiați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a efemeia |
Gerunziu
| — | efemeind |
Participiu
| — | efemeiat |