Conjugation of dirigăli
to give orders Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | dirigăl |
| tu | dirigăli |
| el / ea | dirigăle |
| noi | dirigălim |
| voi | dirigăliți |
| ei / ele | dirigăl |
Imperfect
| eu | dirigăleam |
| tu | dirigăleai |
| el / ea | dirigălea |
| noi | dirigăleam |
| voi | dirigăleați |
| ei / ele | dirigăleau |
Perfectul simplu
| eu | dirigălii |
| tu | dirigăliși |
| el / ea | dirigăli |
| noi | dirigălirăm |
| voi | dirigălirăți |
| ei / ele | dirigăliră |
Mai mult ca perfectul
| eu | dirigălisem |
| tu | dirigăliseși |
| el / ea | dirigălise |
| noi | dirigăliserăm |
| voi | dirigăliserăți |
| ei / ele | dirigăliseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să dirigăl |
| tu | să dirigăli |
| el / ea | să dirigălă |
| noi | să dirigălim |
| voi | să dirigăliți |
| ei / ele | să dirigălă |
Imperativ
Afirmativ
| tu | dirigăle |
| voi | dirigăliți |
Negativ
| tu | nu nu dirigăli |
| voi | nu nu dirigăliți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a dirigăli |
Gerunziu
| — | dirigălind |
Participiu
| — | dirigălit |