Conjugation of înveghea
to do or endeavor with diligence or effort Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | înveghez |
| tu | înveghezi |
| el / ea | înveghează |
| noi | înveghem |
| voi | învegheați |
| ei / ele | înveghează |
Imperfect
| eu | învegheam |
| tu | învegheai |
| el / ea | înveghea |
| noi | învegheam |
| voi | învegheați |
| ei / ele | învegheau |
Perfectul simplu
| eu | învegheai |
| tu | învegheași |
| el / ea | înveghe |
| noi | înveghearăm |
| voi | înveghearăți |
| ei / ele | învegheară |
Mai mult ca perfectul
| eu | învegheasem |
| tu | învegheaseși |
| el / ea | înveghease |
| noi | învegheaserăm |
| voi | învegheaserăți |
| ei / ele | învegheaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să înveghez |
| tu | să înveghezi |
| el / ea | să învegheze |
| noi | să înveghem |
| voi | să învegheați |
| ei / ele | să învegheze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | înveghează |
| voi | învegheați |
Negativ
| tu | nu nu înveghea |
| voi | nu nu învegheați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a înveghea |
Gerunziu
| — | înveghind |
Participiu
| — | învegheat |