Conjugation of zdenerwować
zdɛ.nɛrˈvɔ.vat͡ɕaspekt dokonany od: denerwować się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdenerwować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdenerwowałem |
| ty | zdenerwowałeś |
| on / ona / ono | zdenerwował |
| my | zdenerwowaliśmy |
| wy | zdenerwowaliście |
| oni / one | zdenerwowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdenerwowałam |
| ty | zdenerwowałaś |
| on / ona / ono | zdenerwowała |
| my | zdenerwowałyśmy |
| wy | zdenerwowałyście |
| oni / one | zdenerwowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdenerwowało |
Czas przyszły
| ja | zdenerwuję |
| ty | zdenerwujesz |
| on / ona / ono | zdenerwuje |
| my | zdenerwujemy |
| wy | zdenerwujecie |
| oni / one | zdenerwują |
Tryb rozkazujący
| ty | zdenerwuj |
| my | zdenerwujmy |
| wy | zdenerwujcie |