Conjugation of zderzyć
ˈzdɛ.ʐɘt͡ɕpostawić obok siebie w celu porównania, obserwacji wzajemnych oddziaływań Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zderzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zderzyłem |
| ty | zderzyłeś |
| on / ona / ono | zderzył |
| my | zderzyliśmy |
| wy | zderzyliście |
| oni / one | zderzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zderzyłam |
| ty | zderzyłaś |
| on / ona / ono | zderzyła |
| my | zderzyłyśmy |
| wy | zderzyłyście |
| oni / one | zderzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zderzyło |
Czas przyszły
| ja | zderzę |
| ty | zderzysz |
| on / ona / ono | zderzy |
| my | zderzymy |
| wy | zderzycie |
| oni / one | zderzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zderz |
| my | zderzmy |
| wy | zderzcie |