Conjugation of zdeprawować
zdɛ.praˈvɔ.vat͡ɕto debauch, to demoralize, to deprave, to pervert Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zdeprawować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zdeprawowałem |
| ty | zdeprawowałeś |
| on / ona / ono | zdeprawował |
| my | zdeprawowaliśmy |
| wy | zdeprawowaliście |
| oni / one | zdeprawowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zdeprawowałam |
| ty | zdeprawowałaś |
| on / ona / ono | zdeprawowała |
| my | zdeprawowałyśmy |
| wy | zdeprawowałyście |
| oni / one | zdeprawowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zdeprawowało |
Czas przyszły
| ja | zdeprawuję |
| ty | zdeprawujesz |
| on / ona / ono | zdeprawuje |
| my | zdeprawujemy |
| wy | zdeprawujecie |
| oni / one | zdeprawują |
Tryb rozkazujący
| ty | zdeprawuj |
| my | zdeprawujmy |
| wy | zdeprawujcie |