Conjugation of zbluźnić
ˈzbluʑ.ɲit͡ɕto blaspheme (to speak against God or religious doctrine) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zbluźnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zbluźniłem |
| ty | zbluźniłeś |
| on / ona / ono | zbluźnił |
| my | zbluźniliśmy |
| wy | zbluźniliście |
| oni / one | zbluźnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zbluźniłam |
| ty | zbluźniłaś |
| on / ona / ono | zbluźniła |
| my | zbluźniłyśmy |
| wy | zbluźniłyście |
| oni / one | zbluźniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zbluźniło |
Czas przyszły
| ja | zbluźnię |
| ty | zbluźnisz |
| on / ona / ono | zbluźni |
| my | zbluźnimy |
| wy | zbluźnicie |
| oni / one | zbluźnią |
Tryb rozkazujący
| ty | zbluźnij |
| my | zbluźnijmy |
| wy | zbluźnijcie |