Conjugation of zbłądzić
ˈzbwɔɲ.d͡ʑit͡ɕto get lost, to stray (to unknowingly stray from the right path) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zbłądzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zbłądziłem |
| ty | zbłądziłeś |
| on / ona / ono | zbłądził |
| my | zbłądziliśmy |
| wy | zbłądziliście |
| oni / one | zbłądzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zbłądziłam |
| ty | zbłądziłaś |
| on / ona / ono | zbłądziła |
| my | zbłądziłyśmy |
| wy | zbłądziłyście |
| oni / one | zbłądziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zbłądziło |
Czas przyszły
| ja | zbłądzę |
| ty | zbłądzisz |
| on / ona / ono | zbłądzi |
| my | zbłądzimy |
| wy | zbłądzicie |
| oni / one | zbłądzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zbłądź |
| my | zbłądźmy |
| wy | zbłądźcie |