Conjugation of zbłąkać
ˈzbwɔŋ.kat͡ɕto chance to get somewhere (to arrive unexpectedly at some place by walking aimlessly) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zbłąkać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zbłąkałem |
| ty | zbłąkałeś |
| on / ona / ono | zbłąkał |
| my | zbłąkaliśmy |
| wy | zbłąkaliście |
| oni / one | zbłąkali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zbłąkałam |
| ty | zbłąkałaś |
| on / ona / ono | zbłąkała |
| my | zbłąkałyśmy |
| wy | zbłąkałyście |
| oni / one | zbłąkały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zbłąkało |
Czas przyszły
| ja | zbłąkam |
| ty | zbłąkasz |
| on / ona / ono | zbłąka |
| my | zbłąkamy |
| wy | zbłąkacie |
| oni / one | zbłąkają |
Tryb rozkazujący
| ty | zbłąkaj |
| my | zbłąkajmy |
| wy | zbłąkajcie |