Conjugation of zawodniczyć
za.vɔdˈɲi.t͡ʂɘt͡ɕto compete, to contend, to rival (to be in battle or in a rivalry with another for the same thing, position, or reward) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zawodniczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawodniczyłem |
| ty | zawodniczyłeś |
| on / ona / ono | zawodniczył |
| my | zawodniczyliśmy |
| wy | zawodniczyliście |
| oni / one | zawodniczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawodniczyłam |
| ty | zawodniczyłaś |
| on / ona / ono | zawodniczyła |
| my | zawodniczyłyśmy |
| wy | zawodniczyłyście |
| oni / one | zawodniczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawodniczyło |
Czas przyszły
| ja | zawodniczę |
| ty | zawodniczysz |
| on / ona / ono | zawodniczy |
| my | zawodniczymy |
| wy | zawodniczycie |
| oni / one | zawodniczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zawodnicz |
| my | zawodniczmy |
| wy | zawodniczcie |