Conjugation of zawodzić
zaˈvɔ.d͡ʑit͡ɕrobić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zawodzić |
Czas teraźniejszy
| ja | zawodzę |
| ty | zawodzisz |
| on / ona / ono | zawodzi |
| my | zawodzimy |
| wy | zawodzicie |
| oni / one | zawodzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawodziłem |
| ty | zawodziłeś |
| on / ona / ono | zawodził |
| my | zawodziliśmy |
| wy | zawodziliście |
| oni / one | zawodzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawodziłam |
| ty | zawodziłaś |
| on / ona / ono | zawodziła |
| my | zawodziłyśmy |
| wy | zawodziłyście |
| oni / one | zawodziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawodziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zawodził |
| ty | będziesz zawodził |
| on / ona / ono | będzie zawodził |
| my | będziemy zawodzili |
| wy | będziecie zawodzili |
| oni / one | będą zawodzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zawodziła |
| ty | będziesz zawodziła |
| on / ona / ono | będzie zawodziła |
| my | będziemy zawodziły |
| wy | będziecie zawodziły |
| oni / one | będą zawodziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zawodziło |
Tryb rozkazujący
| ty | zawodź |
| my | zawodźmy |
| wy | zawodźcie |