Conjugation of zawojować
za.vɔˈjɔ.vat͡ɕto conquer (to acquire by force of arms) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zawojować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawojowałem |
| ty | zawojowałeś |
| on / ona / ono | zawojował |
| my | zawojowaliśmy |
| wy | zawojowaliście |
| oni / one | zawojowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawojowałam |
| ty | zawojowałaś |
| on / ona / ono | zawojowała |
| my | zawojowałyśmy |
| wy | zawojowałyście |
| oni / one | zawojowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawojowało |
Czas przyszły
| ja | zawojuję |
| ty | zawojujesz |
| on / ona / ono | zawojuje |
| my | zawojujemy |
| wy | zawojujecie |
| oni / one | zawojują |
Tryb rozkazujący
| ty | zawojuj |
| my | zawojujmy |
| wy | zawojujcie |