Conjugation of zawisać
/zaˈvi.sat͡ɕ/zaczepiać się o coś i pozostawać w pozycji wiszącej Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zawisać |
Czas teraźniejszy
| ja | zawisam |
| ty | zawisasz |
| on / ona / ono | zawisa |
| my | zawisamy |
| wy | zawisacie |
| oni / one | zawisają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawisałem |
| ty | zawisałeś |
| on / ona / ono | zawisał |
| my | zawisaliśmy |
| wy | zawisaliście |
| oni / one | zawisali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawisałam |
| ty | zawisałaś |
| on / ona / ono | zawisała |
| my | zawisałyśmy |
| wy | zawisałyście |
| oni / one | zawisały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawisało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zawisał |
| ty | będziesz zawisał |
| on / ona / ono | będzie zawisał |
| my | będziemy zawisali |
| wy | będziecie zawisali |
| oni / one | będą zawisali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zawisała |
| ty | będziesz zawisała |
| on / ona / ono | będzie zawisała |
| my | będziemy zawisały |
| wy | będziecie zawisały |
| oni / one | będą zawisały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zawisało |
Tryb rozkazujący
| ty | zawisaj |
| my | zawisajmy |
| wy | zawisajcie |