Conjugation of zawisieć
zaˈvi.ɕɛt͡ɕsynonym of zależeć (“to depend”) [with od (+ genitive) ‘on what/whom’] (to be contingent or conditioned) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zawisieć |
Czas teraźniejszy
| ja | zawiszę |
| ty | zawisisz |
| on / ona / ono | zawisi |
| my | zawisimy |
| wy | zawisicie |
| oni / one | zawiszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawisiałem |
| ty | zawisiałeś |
| on / ona / ono | zawisiał |
| my | zawisieliśmy |
| wy | zawisieliście |
| oni / one | zawisieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawisiałam |
| ty | zawisiałaś |
| on / ona / ono | zawisiała |
| my | zawisiałyśmy |
| wy | zawisiałyście |
| oni / one | zawisiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawisiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zawisiał |
| ty | będziesz zawisiał |
| on / ona / ono | będzie zawisiał |
| my | będziemy zawisieli |
| wy | będziecie zawisieli |
| oni / one | będą zawisieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zawisiała |
| ty | będziesz zawisiała |
| on / ona / ono | będzie zawisiała |
| my | będziemy zawisiały |
| wy | będziecie zawisiały |
| oni / one | będą zawisiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zawisiało |
Tryb rozkazujący
| ty | zawiś |
| my | zawiśmy |
| wy | zawiście |