Conjugation of zawlec
ˈza.vlɛt͡snieświadomie przenieść coś niepożądanego w inne miejsce Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zawlec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawlokłem |
| ty | zawlokłeś |
| on / ona / ono | zawlókł |
| my | zawlekliśmy |
| wy | zawlekliście |
| oni / one | zawlekli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawlokłam |
| ty | zawlokłaś |
| on / ona / ono | zawlokła |
| my | zawlokłyśmy |
| wy | zawlokłyście |
| oni / one | zawlokły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawlokło |
Czas przyszły
| ja | zawlokę |
| ty | zawleczesz |
| on / ona / ono | zawlecze |
| my | zawleczemy |
| wy | zawleczecie |
| oni / one | zawloką |
Tryb rozkazujący
| ty | zawlecz |
| my | zawleczmy |
| wy | zawleczcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.