Conjugation of zawierzać
zaˈvjɛ.ʐat͡ɕto trust; to believe (to be convinced that someone has the proper abilities and will use them appropriately) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zawierzać |
Czas teraźniejszy
| ja | zawierzam |
| ty | zawierzasz |
| on / ona / ono | zawierza |
| my | zawierzamy |
| wy | zawierzacie |
| oni / one | zawierzają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawierzałem |
| ty | zawierzałeś |
| on / ona / ono | zawierzał |
| my | zawierzaliśmy |
| wy | zawierzaliście |
| oni / one | zawierzali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawierzałam |
| ty | zawierzałaś |
| on / ona / ono | zawierzała |
| my | zawierzałyśmy |
| wy | zawierzałyście |
| oni / one | zawierzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawierzało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zawierzał |
| ty | będziesz zawierzał |
| on / ona / ono | będzie zawierzał |
| my | będziemy zawierzali |
| wy | będziecie zawierzali |
| oni / one | będą zawierzali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zawierzała |
| ty | będziesz zawierzała |
| on / ona / ono | będzie zawierzała |
| my | będziemy zawierzały |
| wy | będziecie zawierzały |
| oni / one | będą zawierzały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zawierzało |
Tryb rozkazujący
| ty | zawierzaj |
| my | zawierzajmy |
| wy | zawierzajcie |