Conjugation of zawieźć
ˈza.vjɛɕt͡ɕzarzucić czymś, co przywieziono w dużych ilościach Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zawieźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zawiozłem |
| ty | zawiozłeś |
| on / ona / ono | zawiózł |
| my | zawieźliśmy |
| wy | zawieźliście |
| oni / one | zawieźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zawiozłam |
| ty | zawiozłaś |
| on / ona / ono | zawiozła |
| my | zawiozłyśmy |
| wy | zawiozłyście |
| oni / one | zawiozły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zawiozło |
Czas przyszły
| ja | zawiozę |
| ty | zawieziesz |
| on / ona / ono | zawiezie |
| my | zawieziemy |
| wy | zawieziecie |
| oni / one | zawiozą |
Tryb rozkazujący
| ty | zawieź |
| my | zawieźmy |
| wy | zawieźcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.