Conjugation of zaniemieć
zaˈɲɛ.mjɛt͡ɕsynonym of oniemieć (“to be struck dumb, to be rendered speechless”) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaniemieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaniemiałem |
| ty | zaniemiałeś |
| on / ona / ono | zaniemiał |
| my | zaniemieliśmy |
| wy | zaniemieliście |
| oni / one | zaniemieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaniemiałam |
| ty | zaniemiałaś |
| on / ona / ono | zaniemiała |
| my | zaniemiałyśmy |
| wy | zaniemiałyście |
| oni / one | zaniemiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaniemiało |
Czas przyszły
| ja | zaniemieję |
| ty | zaniemiejesz |
| on / ona / ono | zaniemieje |
| my | zaniemiejemy |
| wy | zaniemiejecie |
| oni / one | zaniemieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zaniemiej |
| my | zaniemiejmy |
| wy | zaniemiejcie |