Conjugation of zaniepokoić
za.ɲɛ.pɔˈkɔ.it͡ɕto disturb, to trouble, to unsettle, to disquiet Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaniepokoić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaniepokoiłem |
| ty | zaniepokoiłeś |
| on / ona / ono | zaniepokoił |
| my | zaniepokoiliśmy |
| wy | zaniepokoiliście |
| oni / one | zaniepokoili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaniepokoiłam |
| ty | zaniepokoiłaś |
| on / ona / ono | zaniepokoiła |
| my | zaniepokoiłyśmy |
| wy | zaniepokoiłyście |
| oni / one | zaniepokoiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaniepokoiło |
Czas przyszły
| ja | zaniepokoję |
| ty | zaniepokoisz |
| on / ona / ono | zaniepokoi |
| my | zaniepokoimy |
| wy | zaniepokoicie |
| oni / one | zaniepokoją |
Tryb rozkazujący
| ty | zaniepokój |
| my | zaniepokójmy |
| wy | zaniepokójcie |