Conjugation of zaniemówić
za.ɲɛˈmu.vit͡ɕchwilowo stracić zdolność swobodnego mówienia na skutek silnych uczuć Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaniemówić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaniemówiłem |
| ty | zaniemówiłeś |
| on / ona / ono | zaniemówił |
| my | zaniemówiliśmy |
| wy | zaniemówiliście |
| oni / one | zaniemówili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaniemówiłam |
| ty | zaniemówiłaś |
| on / ona / ono | zaniemówiła |
| my | zaniemówiłyśmy |
| wy | zaniemówiłyście |
| oni / one | zaniemówiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaniemówiło |
Czas przyszły
| ja | zaniemówię |
| ty | zaniemówisz |
| on / ona / ono | zaniemówi |
| my | zaniemówimy |
| wy | zaniemówicie |
| oni / one | zaniemówią |
Tryb rozkazujący
| ty | zaniemów |
| my | zaniemówmy |
| wy | zaniemówcie |