Conjugation of zabłądzić
zaˈbwɔɲ.d͡ʑit͡ɕstracić orientację w terenie i nie móc znaleźć dalszej drogi Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zabłądzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zabłądziłem |
| ty | zabłądziłeś |
| on / ona / ono | zabłądził |
| my | zabłądziliśmy |
| wy | zabłądziliście |
| oni / one | zabłądzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zabłądziłam |
| ty | zabłądziłaś |
| on / ona / ono | zabłądziła |
| my | zabłądziłyśmy |
| wy | zabłądziłyście |
| oni / one | zabłądziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zabłądziło |
Czas przyszły
| ja | zabłądzę |
| ty | zabłądzisz |
| on / ona / ono | zabłądzi |
| my | zabłądzimy |
| wy | zabłądzicie |
| oni / one | zabłądzą |
Tryb rozkazujący
| ty | zabłądź |
| my | zabłądźmy |
| wy | zabłądźcie |