Conjugation of zaświadczać
zaˈɕfjat.t͡ʂat͡ɕdawać dowód czegoś; być dowodem czegoś, stawać się świadectwem czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zaświadczać |
Czas teraźniejszy
| ja | zaświadczam |
| ty | zaświadczasz |
| on / ona / ono | zaświadcza |
| my | zaświadczamy |
| wy | zaświadczacie |
| oni / one | zaświadczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaświadczałem |
| ty | zaświadczałeś |
| on / ona / ono | zaświadczał |
| my | zaświadczaliśmy |
| wy | zaświadczaliście |
| oni / one | zaświadczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaświadczałam |
| ty | zaświadczałaś |
| on / ona / ono | zaświadczała |
| my | zaświadczałyśmy |
| wy | zaświadczałyście |
| oni / one | zaświadczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaświadczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zaświadczał |
| ty | będziesz zaświadczał |
| on / ona / ono | będzie zaświadczał |
| my | będziemy zaświadczali |
| wy | będziecie zaświadczali |
| oni / one | będą zaświadczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zaświadczała |
| ty | będziesz zaświadczała |
| on / ona / ono | będzie zaświadczała |
| my | będziemy zaświadczały |
| wy | będziecie zaświadczały |
| oni / one | będą zaświadczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zaświadczało |
Tryb rozkazujący
| ty | zaświadczaj |
| my | zaświadczajmy |
| wy | zaświadczajcie |