Conjugation of zaświadczyć
zaˈɕfjat.t͡ʂɘt͡ɕto confirm, to corroborate (to assure the accuracy of previous statements) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaświadczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaświadczyłem |
| ty | zaświadczyłeś |
| on / ona / ono | zaświadczył |
| my | zaświadczyliśmy |
| wy | zaświadczyliście |
| oni / one | zaświadczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaświadczyłam |
| ty | zaświadczyłaś |
| on / ona / ono | zaświadczyła |
| my | zaświadczyłyśmy |
| wy | zaświadczyłyście |
| oni / one | zaświadczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaświadczyło |
Czas przyszły
| ja | zaświadczę |
| ty | zaświadczysz |
| on / ona / ono | zaświadczy |
| my | zaświadczymy |
| wy | zaświadczycie |
| oni / one | zaświadczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zaświadcz |
| my | zaświadczmy |
| wy | zaświadczcie |