Conjugation of zaświecić
zaˈɕfjɛ.t͡ɕit͡ɕsprawić, że coś zacznie świecić lub palić się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaświecić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaświeciłem |
| ty | zaświeciłeś |
| on / ona / ono | zaświecił |
| my | zaświeciliśmy |
| wy | zaświeciliście |
| oni / one | zaświecili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaświeciłam |
| ty | zaświeciłaś |
| on / ona / ono | zaświeciła |
| my | zaświeciłyśmy |
| wy | zaświeciłyście |
| oni / one | zaświeciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaświeciło |
Czas przyszły
| ja | zaświecę |
| ty | zaświecisz |
| on / ona / ono | zaświeci |
| my | zaświecimy |
| wy | zaświecicie |
| oni / one | zaświecą |
Tryb rozkazujący
| ty | zaświeć |
| my | zaświećmy |
| wy | zaświećcie |