Conjugation of wytracić
vɘˈtra.t͡ɕit͡ɕto knock out of some state or mental condition Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytracić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytraciłem |
| ty | wytraciłeś |
| on / ona / ono | wytracił |
| my | wytraciliśmy |
| wy | wytraciliście |
| oni / one | wytracili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytraciłam |
| ty | wytraciłaś |
| on / ona / ono | wytraciła |
| my | wytraciłyśmy |
| wy | wytraciłyście |
| oni / one | wytraciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytraciło |
Czas przyszły
| ja | wytracę |
| ty | wytracisz |
| on / ona / ono | wytraci |
| my | wytracimy |
| wy | wytracicie |
| oni / one | wytracą |
Tryb rozkazujący
| ty | wytrać |
| my | wytraćmy |
| wy | wytraćcie |