Conjugation of wytrwać
ˈvɘ.trfat͡ɕdotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytrwać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytrwałem |
| ty | wytrwałeś |
| on / ona / ono | wytrwał |
| my | wytrwaliśmy |
| wy | wytrwaliście |
| oni / one | wytrwali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytrwałam |
| ty | wytrwałaś |
| on / ona / ono | wytrwała |
| my | wytrwałyśmy |
| wy | wytrwałyście |
| oni / one | wytrwały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytrwało |
Czas przyszły
| ja | wytrwam |
| ty | wytrwasz |
| on / ona / ono | wytrwa |
| my | wytrwamy |
| wy | wytrwacie |
| oni / one | wytrwają |
Tryb rozkazujący
| ty | wytrwaj |
| my | wytrwajmy |
| wy | wytrwajcie |