Conjugation of wytruć
ˈvɘ.trut͡ɕto poison a group of people or animals (to kill by administering poison) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytruć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytrułem |
| ty | wytrułeś |
| on / ona / ono | wytruł |
| my | wytruliśmy |
| wy | wytruliście |
| oni / one | wytruli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytrułam |
| ty | wytrułaś |
| on / ona / ono | wytruła |
| my | wytrułyśmy |
| wy | wytrułyście |
| oni / one | wytruły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytruło |
Czas przyszły
| ja | wytruję |
| ty | wytrujesz |
| on / ona / ono | wytruje |
| my | wytrujemy |
| wy | wytrujecie |
| oni / one | wytrują |
Tryb rozkazujący
| ty | wytruj |
| my | wytrujmy |
| wy | wytrujcie |