Conjugation of wytracać
vɘˈtra.t͡sat͡ɕto knock out of some state or mental condition Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wytracać |
Czas teraźniejszy
| ja | wytracam |
| ty | wytracasz |
| on / ona / ono | wytraca |
| my | wytracamy |
| wy | wytracacie |
| oni / one | wytracają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytracałem |
| ty | wytracałeś |
| on / ona / ono | wytracał |
| my | wytracaliśmy |
| wy | wytracaliście |
| oni / one | wytracali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytracałam |
| ty | wytracałaś |
| on / ona / ono | wytracała |
| my | wytracałyśmy |
| wy | wytracałyście |
| oni / one | wytracały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytracało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wytracał |
| ty | będziesz wytracał |
| on / ona / ono | będzie wytracał |
| my | będziemy wytracali |
| wy | będziecie wytracali |
| oni / one | będą wytracali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wytracała |
| ty | będziesz wytracała |
| on / ona / ono | będzie wytracała |
| my | będziemy wytracały |
| wy | będziecie wytracały |
| oni / one | będą wytracały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wytracało |
Tryb rozkazujący
| ty | wytracaj |
| my | wytracajmy |
| wy | wytracajcie |