Conjugation of wytopić
vɘˈtɔ.pit͡ɕto melt out (to gain something as a result of melting something else) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytopić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytopiłem |
| ty | wytopiłeś |
| on / ona / ono | wytopił |
| my | wytopiliśmy |
| wy | wytopiliście |
| oni / one | wytopili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytopiłam |
| ty | wytopiłaś |
| on / ona / ono | wytopiła |
| my | wytopiłyśmy |
| wy | wytopiłyście |
| oni / one | wytopiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytopiło |
Czas przyszły
| ja | wytopię |
| ty | wytopisz |
| on / ona / ono | wytopi |
| my | wytopimy |
| wy | wytopicie |
| oni / one | wytopią |
Tryb rozkazujący
| ty | wytop |
| my | wytopmy |
| wy | wytopcie |