Conjugation of wytknąć
ˈvɘ.tknɔɲt͡ɕokreślić (sobie lub komuś) jakiś cel i sposób jego osiągania Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytknąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytknąłem |
| ty | wytknąłeś |
| on / ona / ono | wytknął |
| my | wytknęliśmy |
| wy | wytknęliście |
| oni / one | wytknęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytknęłam |
| ty | wytknęłaś |
| on / ona / ono | wytknęła |
| my | wytknęłyśmy |
| wy | wytknęłyście |
| oni / one | wytknęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytknęło |
Czas przyszły
| ja | wytknę |
| ty | wytkniesz |
| on / ona / ono | wytknie |
| my | wytkniemy |
| wy | wytkniecie |
| oni / one | wytkną |
Tryb rozkazujący
| ty | wytknij |
| my | wytknijmy |
| wy | wytknijcie |