Conjugation of wytłuc
/ˈvɘ.twut͡s/to pound out, to stamp out, to knock out (to remove from the inside by hitting) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytłuc |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytłukłem |
| ty | wytłukłeś |
| on / ona / ono | wytłukł |
| my | wytłukliśmy |
| wy | wytłukliście |
| oni / one | wytłukli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytłukłam |
| ty | wytłukłaś |
| on / ona / ono | wytłukła |
| my | wytłukłyśmy |
| wy | wytłukłyście |
| oni / one | wytłukły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytłukło |
Czas przyszły
| ja | wytłukę |
| ty | wytłuczesz |
| on / ona / ono | wytłucze |
| my | wytłuczemy |
| wy | wytłuczecie |
| oni / one | wytłuką |
Tryb rozkazujący
| ty | wytłucz |
| my | wytłuczmy |
| wy | wytłuczcie |