Conjugation of wytłumaczyć
vɘ.twuˈma.t͡ʂɘt͡ɕwytłumaczyć się → usprawiedliwić, wyjaśnić swoje postępowanie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytłumaczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytłumaczyłem |
| ty | wytłumaczyłeś |
| on / ona / ono | wytłumaczył |
| my | wytłumaczyliśmy |
| wy | wytłumaczyliście |
| oni / one | wytłumaczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytłumaczyłam |
| ty | wytłumaczyłaś |
| on / ona / ono | wytłumaczyła |
| my | wytłumaczyłyśmy |
| wy | wytłumaczyłyście |
| oni / one | wytłumaczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytłumaczyło |
Czas przyszły
| ja | wytłumaczę |
| ty | wytłumaczysz |
| on / ona / ono | wytłumaczy |
| my | wytłumaczymy |
| wy | wytłumaczycie |
| oni / one | wytłumaczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wytłumacz |
| my | wytłumaczmy |
| wy | wytłumaczcie |