Conjugation of wystrzeliwać
/vɘ.stʂɛˈli.vat͡ɕ/powodować lot pocisku – kuli karabinowej, rakiety, strzały itp. Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wystrzeliwać |
Czas teraźniejszy
| ja | wystrzeliwuję |
| ty | wystrzeliwujesz |
| on / ona / ono | wystrzeliwuje |
| my | wystrzeliwujemy |
| wy | wystrzeliwujecie |
| oni / one | wystrzeliwują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wystrzeliwałem |
| ty | wystrzeliwałeś |
| on / ona / ono | wystrzeliwał |
| my | wystrzeliwaliśmy |
| wy | wystrzeliwaliście |
| oni / one | wystrzeliwali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wystrzeliwałam |
| ty | wystrzeliwałaś |
| on / ona / ono | wystrzeliwała |
| my | wystrzeliwałyśmy |
| wy | wystrzeliwałyście |
| oni / one | wystrzeliwały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wystrzeliwało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wystrzeliwał |
| ty | będziesz wystrzeliwał |
| on / ona / ono | będzie wystrzeliwał |
| my | będziemy wystrzeliwali |
| wy | będziecie wystrzeliwali |
| oni / one | będą wystrzeliwali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wystrzeliwała |
| ty | będziesz wystrzeliwała |
| on / ona / ono | będzie wystrzeliwała |
| my | będziemy wystrzeliwały |
| wy | będziecie wystrzeliwały |
| oni / one | będą wystrzeliwały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wystrzeliwało |
Tryb rozkazujący
| ty | wystrzeliwuj |
| my | wystrzeliwujmy |
| wy | wystrzeliwujcie |