Conjugation of wystukać
vɘˈstu.kat͡ɕto cease to adhere tightly to other components and begin to move when subjected to light impacts Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wystukać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wystukałem |
| ty | wystukałeś |
| on / ona / ono | wystukał |
| my | wystukaliśmy |
| wy | wystukaliście |
| oni / one | wystukali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wystukałam |
| ty | wystukałaś |
| on / ona / ono | wystukała |
| my | wystukałyśmy |
| wy | wystukałyście |
| oni / one | wystukały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wystukało |
Czas przyszły
| ja | wystukam |
| ty | wystukasz |
| on / ona / ono | wystuka |
| my | wystukamy |
| wy | wystukacie |
| oni / one | wystukają |
Tryb rozkazujący
| ty | wystukaj |
| my | wystukajmy |
| wy | wystukajcie |