Conjugation of wystukiwać
vɘ.stuˈki.vat͡ɕto cease to adhere tightly to other components and begin to move when subjected to light impacts Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wystukiwać |
Czas teraźniejszy
| ja | wystukuję |
| ty | wystukujesz |
| on / ona / ono | wystukuje |
| my | wystukujemy |
| wy | wystukujecie |
| oni / one | wystukują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wystukiwałem |
| ty | wystukiwałeś |
| on / ona / ono | wystukiwał |
| my | wystukiwaliśmy |
| wy | wystukiwaliście |
| oni / one | wystukiwali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wystukiwałam |
| ty | wystukiwałaś |
| on / ona / ono | wystukiwała |
| my | wystukiwałyśmy |
| wy | wystukiwałyście |
| oni / one | wystukiwały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wystukiwało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wystukiwał |
| ty | będziesz wystukiwał |
| on / ona / ono | będzie wystukiwał |
| my | będziemy wystukiwali |
| wy | będziecie wystukiwali |
| oni / one | będą wystukiwali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wystukiwała |
| ty | będziesz wystukiwała |
| on / ona / ono | będzie wystukiwała |
| my | będziemy wystukiwały |
| wy | będziecie wystukiwały |
| oni / one | będą wystukiwały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wystukiwało |
Tryb rozkazujący
| ty | wystukuj |
| my | wystukujmy |
| wy | wystukujcie |