Conjugation of wystraszać
vɘˈstra.ʂat͡ɕto scare off (to cause something to flee by frightening it) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wystraszać |
Czas teraźniejszy
| ja | wystraszam |
| ty | wystraszasz |
| on / ona / ono | wystrasza |
| my | wystraszamy |
| wy | wystraszacie |
| oni / one | wystraszają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wystraszałem |
| ty | wystraszałeś |
| on / ona / ono | wystraszał |
| my | wystraszaliśmy |
| wy | wystraszaliście |
| oni / one | wystraszali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wystraszałam |
| ty | wystraszałaś |
| on / ona / ono | wystraszała |
| my | wystraszałyśmy |
| wy | wystraszałyście |
| oni / one | wystraszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wystraszało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wystraszał |
| ty | będziesz wystraszał |
| on / ona / ono | będzie wystraszał |
| my | będziemy wystraszali |
| wy | będziecie wystraszali |
| oni / one | będą wystraszali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wystraszała |
| ty | będziesz wystraszała |
| on / ona / ono | będzie wystraszała |
| my | będziemy wystraszały |
| wy | będziecie wystraszały |
| oni / one | będą wystraszały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wystraszało |
Tryb rozkazujący
| ty | wystraszaj |
| my | wystraszajmy |
| wy | wystraszajcie |